Hoi, ik ben Jorieke

Zelf ben ik hoogsensitief, net als mijn twee zoontjes van 8 en 5. Mijn hele leven heb ik me anders gevoeld. Wat beleefde ik de dingen intens. Kieskeurige eter was my middle name, kleding zat al snel vervelend, ik was graag in beweging en hield niet van grote groepen. Toen ik op mijn 25e las over hooggevoeligheid viel alles op zijn plek. Er bleken veel meer mensen te zijn zoals ik (zelfs 25 % v.d. wereldbevolking). Mijn werk was altijd gericht op kinderen, ik heb onder andere gewerkt als juf, remedial teacher en autisme specialist. 

Nu zie ik dat het vooral werkzaamheden zijn geweest waarbij ik steeds meer mijn intuïtie kon volgen en vooral mocht voelen wat er op dat moment nodig was.

Toen ik in verwachting was van de eerste, wist ik dat het een hooggevoelig kindje zou zijn. Hoe gevoelig, dat had ik niet kunnen bedenken. Wat ongelofelijk intens. Overprikkeling tot en met. Veel herkende ik van mezelf, maar veel ook niet. Later bleken we de gelukkige ouders van een hooggevoelige, Strong Willed, high sensation seekend mannetje. Ik wilde dat mijn kinderen niet zo met zichzelf hoefden te worstelen als dat ik gedaan heb. Dat ze leren waar hun kwaliteiten en valkuilen zitten. Dat er niks mis is met ze, maar het wel handig is wanneer ze hun eigen gebruiksaanwijzing leren kennen.

Mijn goedgevulde rugzak heeft me door veel lastige situaties heen gesleept. Het hoeft allemaal niet zo zwaar en ingewikkeld als dat we het zo vaak ervaren. En toch bleef er een rauw randje zitten. Hoe goed ik alle tips en tricks ook toepaste, er bleven klachten bestaan die ik niet met wat ademhalingsoefeningen, mindfulness of een zichtbare dagstructuur kon voorkomen. Het slechte slapen, de eczeem, de hoofdpijn het overkwam ons letterlijk. 

Door naast alle praktische input ook aan de slag te gaan met wat er in het onderbewustzijn leeft, onverwerkte emoties, die maken dat we tóch op een bepaalde manier reageren ondanks ons voornemen dat niet meer te doen. De overprikkeling die blijft ondanks de goede voorbereiding, voldoende ontprikkeltijd is er een blijvende verandering ontstaan.

Het resultaat? Rust, ruimte, groei en misschien wel het belangrijkste we worden niet langer continu getriggerd door wat de ander doet of zegt, wat een verademing!