Mijn hele leven zie, voel en hoor ik al dingen die mensen om mij heen niet direct waarnemen. Erg lastig, dus heb ik mijzelf aangeleerd dat, wanneer ik alles maar wegredeneer het vanzelf logisch wordt. 

” Ik heb het mij verbeeld” of “Het zal wel toeval zijn” waren dan ook zinnen die ik vaak uitsprak. En toch, toch bleef het knagen. Dat gevoel of die zin kwamen vaak niet voor niets, maar zweverig wilde ik niet zijn. Ik ben immers ook gewoon een nuchtere tukker. Toen ik aan de zijlijn deelgenoot werd van een aangrijpende gebeurtenis op mijn 25e werd ik er zelfs een beetje bang van, maar ik werd ook nieuwsgierig. Ik heb mijn intuïtie leren duiden en te gebruiken, maar het was nog veel te onveilig om dit ook echt in te zetten waar andere mensen bij waren, wat zouden ze wel niet van mij denken? 

Jaren later werd ik moeder van onze eerste zoon. Wat een gevoelig mannetje. Ik moest mijn intuïtie en mijn gevoel wel gebruiken. Hij is zelfs de reden geweest dat ik geleerd heb om met een biotensor te werken. 

Een mooie opstap, want mijn energieveld wilde meer. Ik herinnerde mij wat ik altijd al kon, niet met mijn hoofd, maar met mijn lijf. Werken met mijn handen. In het energieveld van de ander kijken, voelen en horen welke kant het op wil bewegen. Er hoeft niks gefixt te worden, ruimte maken is vaak al voldoende.

In mijn praktijk help ik kinderen en volwassenen met uiteenlopende klachten. Van eczeem tot slapeloosheid en van faalangst tot generationele stukken. Gewoon op je eigen tempo, zonder duwen en trekken. 

Ieder traject is anders, maar altijd kloppend, of het nu gaat om een huisreiniging, een Make the Change traject voor jou of jouw kind of  het versterken van je eigen intuïtie door je te herinneren.